<< همیشه در خیالم به عشق آبی ، به سرزمینی سفر می کنم که همه چیزش آبیست >>

یک نفر از تبار آبی هــــــا دل ما را اسیر دریـــــــــــــا کرد

با نگاهی به وسعت دریا ، عشق را قطره قطره معنا کرد

یک نفر از دیار آبی هـــــــــا سادگی را به کوچــه ها آورد

مهربان بود با گل و شبنم ، عشق را همنشین دل ها کرد

مهربانید

ساده و بی ریا

عاشق و با صفا

بی شک همسایه نیلوفرهایید و قلبتان مامن عشق و وفا

آیینه ها گفته بودند برایم که چقدر زلالید

و هیچ نمی دانید که شب ها نگاهتان را در صورت تک تک ستاره ها جستجو می کنم

وه که چه صفایی دارد در کنارتان بودن

و یکدل و یکصدا پایکوبی کردن برای یک چیز ، آن هم

                                                                           سربلندی استقلال

<<<< رفتن تو مرگ آرزوهـــــــــا بود >>>>

تو ای ستـــاره آبی به شهر ما برگرد

مثال رفتنت آرام و بی صـــــــدا برگرد

تو را قسم به غریبــــــــان آشنا برگرد

قسم به مردن روح جوانــــــه ها برگرد

روزی که بار سفر رو بستی ، اشکهایمان تمام آبیهای دنیا را خیس کرد

بيا بيا داش علي‌رضاي منصوريان

بيا بيا تک ستاره فوتبال ايران

بيا بيا تو بزرگ آبي‌هايي

بيا بيا غم خورده براي قهرماني

بيا بيا استقلال بي تو مي‌بازه

بيا بيا آسيا بي تو مي‌ناله

داش علی آبیها بیا بیا

مظهر تیفوسی ها بیا بیا

بيا بيا داش علي‌رضاي منصوريان

بيا بيا تک ستاره فوتبال ايران

بيا بيا تو بزرگ آبي‌هايي

بيا بيا غم خورده براي قهرماني

بيا بيا استقلال بي تو مي‌بازه

بيا بيا آسيا بي تو مي‌ناله

عجب روزي بود. نابود کرديم، ديوانه شديم، داغدار مانديم و هزاران جمله ديگر که زبان ما از گفتن اون‌ها قاصر هستش. استقلال قهرمان شد و دوباره ما رفتيم آسيا. اما اين آسيا براي خود من لذتي نداره چون تک ستاره فوتبال ايران توش بازي نمي‌کنه. چون داش علي ديگه تو تيممون نيستش. اگه چه داش علي رفته اما ياد و خاطره داش علي هميشه با ما خواهد بود. داشي که پير و جون بهش اقتدا مي‌کردند امروز ديگه از دنياي مستطيل سبز خداحافظي کرده. ما قهرمان شديم و سومين قهرمانيمون رو تو اين هفت سال بدست آورديم در ضمن ما سه تا عنوان نايب قهرماني رو هم يدک مي‌کشيم. در حالي که لنگي‌ها تو اين هفت فصل فقط دوتا قهرماني آوردند. پس ما پرافتخارترين تيم ايران و اسيا هستيم نه اون لنگي‌ها.

قهرمان شديم اما باز قهرمانيمون تا چند ساعت خوشحال کننده بود، آخه پدر بزرگوار زيدان آسيا رخت از اين جهان بربست و به ديار باقي شتافت. خدا رحمت کند ان کسي که زيدان آسيا را اينگونه تربيت کرد. خدا رحمت کند کسي‌ که لقمه‌اي حلال در دهان زيدان استقلال گذاشت. مجتبي چيزي مهم بدست آورد و وجود نازنين مهمتري رو از دست داد.

پس ما در اين روز آسماني به شما استقلالي‌هاي گل هزاران بار تبريک و دوبار تسليت عرض مي‌کنيم.

من دلم می خواهد شاخه ای از گل مریم

سبدی از گل یاس

بوته ای از گل سرخ

بغلی از زنبق یا که برگی از تاک

همه در پای تو ریزم اس اس

من دلم می خواهد نغمه ای از بلبل یا که آوای هزار

یا سرود هدهد یا نوای قمری

همه در گوش تو خوانم اس اس

من دلم می خواهد هر سحر آب زلال

که به رودی جاریست تا به دریا ریزد این همه پاکی را

به سر کوی تو آرم اس اس

من دلم می خواهد شامگاهان تا صبح که بخوابد خورشید و بتابد مهتاب 

همه شب خواب تو بینم اس اس

من دلم می خواهد هر سپیده که نسیم سحری

نرم و آرام گذر می کند از بستر شب

دلم گرفته

دوست دارم از تو بگویم

دوست دارم از تو بنویسم

تو که نهایت صداقت و ایمانی

به چشمان معصوم و آبی تو می اندیشم

ای استقلال کاش بدانی که تنها تکیه گاهم هستی

ای استقلال تو را می خواهم تا زنده باشم

اشکهای من در هر زمان از حضور آبیت بر روی گونه هایم جاریست

این اشکها که گواه عشق من بر توست را با سینه ای چاک چاک از عشق آبی

 و با شمیم یک سبد گل آبی به پایت می ریزم تا بدانی که چقدر دوستت دارم .

آمدن تو مثل شکفتن غنچه نیلوفر ، صحرای عشق را گلگون کرد

آمدن تو شکفتن آرزوها بود در آسمان آبی رنگ

آمدن تو صدای مهربان عشق بود که در سرای شب پیچید

آمدن تو مثل بارش باران بود که بر قلبهای ناامید ما بارید و ما شکفتیم

او پس از این مدت طولانی با یک سبد گل آبی رنگ وارد شهر آبی ها شد و فریاد زد :

گذشت آن زمانی که آن سان گذشت !

صدای شکستن ظلمت ، هنگام سحر به گوش می رسد

فردا روز دیگری است

باید ماند و به فردا پیوست

سپیده دم نوید روزهای روشن تری را می دهد

در آسمان ستاره ای برای او چشمک می زند

ژنرال ؛ ستاره را بگیر و بشتاب

فراسوی آبی را عشق است .

دفتری می سازم به نام عشق ، به نام تو

لحظه هایم را به طنین محبت تو وصل می کنم 

 کلماتم را در نوای صداقت ، جمله جمله می سازم

جملاتم را با رنگ ناب آسمانیت سطر سطر می نویسم تا در آخر شود دفتری از عشق

و این گونه آغازش می کنم :

 *** تو را دوست می دارم تا مرز جنون ***

داداش وحيد قشنگه

شيرجش مثله پلنگه

وقتي که تو دروازست

کار حريف يه يکسر است

تو ۳ تا بازي ۹ تا

پنالتي رو full کرده

پيراهن ملي رو

با نامردي گم کرده

بازم مي گم بلايي

قشنگي دلربايي

آهاي وحيد قشنگه

کارت مثله پلنگه

سالهاست دریچه ای می جویم ، ثانیه ای نور ، اینک در بی نهایت تنهایی ، دستانم را می گشایم بسوی پنجره آبی ، تنها یک پنجره برای من کافیست ، پنجره ای که به سوی آسمان باز شود و از آن بتوانم طلوع روزهای آبی را ببینم ...
خدایا چی می شد این قهرمانی مال ما بود ؟
چی می شد به جای 100 هزار طرفدار قرمز ، ما عاشقان آبی بودیم که یکصدا فریاد می زدیم « استقلال قهرمان میشه خدا میدونه که حقشه ... »
چی می شد با رقص پرچم های آبی ،چشمانمان از شوق ، بارانی می شد ؟
و هزاران رویای کال دیگر که در سینه ام زندانی شد و حال تنها اشک حسرت است که از چشمانم سرازیر می شود ...
ای خدای آسمان آبی ؛ ما تنها امیدمون به جام حذفیه ، ناامیدمون نکن.

نويسنده: نفيسه

تو اين قسمت مي‌خوام شعارهايي که ما سروديم رو بهتون معرفي کنم.

شعار اول: يادش بخير واسه اولين بار تو ايران ما خوندم:

ما که رفتيم آسيا                 ک-- لق لنگي‌ها

بعد از اون تيم سپاهاني‌ها به تقليد از ما اين شعر رو دستکاري کردند و براش واسه سپاهان استفاده کردند. اين تکه شعر که توسط استقلالي‌هاي خوش ذوق سروده شده حالا با دستکاري همه تيم‌ها دارند مي‌خونند.

شعار دوم:

اميد رفت و برگشت

اينو ديگه لنگي‌ها نذاشتن ۲۴ ساعت از سروده شدنش بگذره که تقليدش کردند.

شعار سوم:

منچستر انگليس    ک-- تو ک-- پرسپوليس

به خدا اونقدر که من از اين شعر خوشم مي‌ياد که نگو و نپرس. البته تا حالا هيچ تيمي نتونسته اينو بر عليه استقلال بخونه. ما اينيم ديگه. استقلالي‌هاي خوش ذوق

شعار چهارم:

ما اهل کوفه نيستيم        اس اس تنها بمونه

اينو ديگه بايد از ته دل هر استقلالي بخونه

شعار پنجم:

استقلال اول بشي، آخر بشي دوست داريم

تا جهان باشد گرفتار توام استقلال
همه جا عاشقانه به دنبال توام اسقلال
رنگ زیبای تو را در قلب خود جا داده ام
در و دیوار دلم همرنگ توست استقلال
تا که باشی مهربانی می کند با جان ما
بردهای پرگل و شیرین تو استقلال
پرچم زیبا و عشقت را به بالا میبرم
میکشم فریاد نامت را ز جان استقلال

اينم يه شعر ديگه از نفيسه خانم.

چو از من بپرسند عشق تو چیست ؟
همی گویم از جان و دل که عشقم بود اس اس و رنگ آبی
چو از من بپرسند چه خواهی ز آبی
بگویم عزیزان آبی پر از غیرت و عشق باشید ، پر از عشق آبی
و قلب و دل و جانتان را گرو پیش اس اس گذارید
که ما هواداران عاشق دل و جانمان را فدایت کنیم ...
 استقلالی هفتصد آتیشه

اي نثر بالا رو يکي از دوستان گل استقلالي به نام نفيسه که يک استقلالي متعصب هستش واسمون تو قسمت نظرات گذاشته که گفتم بد نيست اونهايي که نظرات رو نمي‌خونن از اين نثر زيبا در اينجا استفاده کنند.

این از خوش اقبالیست

 که فلک زه رنگ قرمز خالیست

تلا لو آسمان را می بینی؟

  گویند خدا نیز استقلالیست

 یارب استقلال کشتی عشقه نا خدایش باش

 قسم به هر چي مرده * پرسپوليس نامرده* وقتي ميره استاديوم* دست خالي بر مي‌گرده

اون که از مشکي مي‌خونه مي گه مشکي رنگ عشقه

نمي‌دونه که يکي با رنگ آبي تو دلم اينو نوشته

فقط اس اس مي‌مونه عاشقشم واسه هميشه

مگه مي‌شه که بدون اس اس ام يه لحظه‌اي زندگي کرد؟!

مگه مي‌شه که بدون برداي اين تيم خوب بندگي کرد؟!

مگه مي‌شه روز و شب کرد؛ وقتي اس اس مي‌بازه؟!

مگه مي‌شه شادي کرد وقتي که اس اس مي‌بازه؟!

آخه تو براي ما يه روزي قهرمان بودي

مثه يک خاري توي چشماي دشمنا بودي

اون که بدخواه اس اس باشه بميره

آخه اين دنيا که بي اس اس‌ نمي‌شه